تحقیق بررسی حيات وحش ايران

دانلود تحقیق با موضوع حيات وحش ايران،در قالب word و در 24 صفحه، قابل ویرایش.-+علوم انسانی|تحقیق بررسی حيات وحش ايران

دریافت

حيات وحش ايرانسرزمين
عزيز ما ايران از معدود كشورهايي است كه به لحاظ موقعيت جغرافيايي خاص خود
داراي زيستگاههاي متنوع و به واسته آن گونه هاي مختلف گياهي و جانوري مي
باشد. وجود رشته كوههاي سر به فلك كشيده البرز و زاگرس جنگلهاي سرسبز و پر
طراوت شمال ، اكوسيستم پر رمز و راز فلات مركزي ايران ، جنگلهاي شگفت آور
حرا ، تالاب هاي متعدد و همه و همه باعث گرديده است كه اين مرز و بوم به
عنوان يكي از منحصر به فردترين كشورهاي دنيا لقب گيرد.هنگامي كه
جانداري را مي كشيد، در دل با او بگوييد: همان نيرويي كه تو را مي كشد، مرا
هم خواهد كشت و من هم خورده خواهم شد، زيرا همان قانوني كه تو را به دست
من گرفتار كرد، مرا هم به دست تواناتري گرفتار مي كند. خون تو و خون من
نيستند مگر شيره اي كه در رگ هاي درخت آسمان جاري است. *جانداران
ايران، اما عمدتا از اين روي به دياري ديگر رخت برنبستند كه كسي مي خواست
به قصد خوردن بكشدشان. روزگار ديگر شده بود و جاي امني نمانده بود، براي
هيچ جانداري. جاده ها، ديرك هاي برق، اتاقك هاي سيماني، ماشين هاي حفاري و
… حتي راه يافتند تا ستيغ هاي برفگير كه نيم فرسخ ارتفاع شان بود. كسب
لقمه ناني براي اينهمه دهان باز منتهاي آرزوي همه شد و فراموش كردند كه اين
دهان هاي باز هميشه نمي تواند از گوشت و پوست خويش تغذيه كند. كوبيدند و
كندند و پيش رفتند، بي بيم آنكه بي برگ و باري ابدي سرزميني بزرگ بهاي
گزافي است براي چند صباحي ديگر سير شدن چند نفري ديگر.اين تفنگ ها
نبودند كه در كمتر از 3 دهه بيش از 90 درصد آهوان ايران را از پاي
درافكندند، آنها را گريز اجتناب ناپذير به صخره سارهاي دوردست از پاي
درآورد. صخره  هايي كه امن تر بود از آن جهت كه ديرتر پاي انسان به آن مي
رسيد، اما در آنها گرسنگي و تشنگي هر جنبنده اي را از پاي درمي آورد. جاده
ها را كشيدند و هرگز نگفتند كه ساكنان بي زبان اين زيستبوم به كجا خواهند
رفت. شهرك ها را گستراندند تا هرجا كه كف  دستي زمين بود و هرگز نينديشيدند
كه ساكنان قبلي چه سرنوشتي پيدا خواهند كرد، ساكنان جديد چه طرفي خواهند
برد از زيستن در سرزمين بي  زاد و زيست؟بر اساس آمار سرشماري حيات وحش
كه پيش از اين در مجلات  حيات وحش و سفر منتشر شده است، درفاصله دو سرشماري
سالهاي 1356 و 1380 حدود 90 درصد از شمار حيات وحش در ايران كاسته شده
است. اين آمار تكان دهنده حكايت از آن دارد كه روند شتابناك قهقراي طبيعت
در ايران كه از ابتداي قرن حاضر آغاز شده است، طي 3 دهه گذشته نه تنها كاهش
نيافته، بلكه ابعاد گسترده تري نيز پيدا كرده است. اين روند تا كجا تداوم
خواهد يافت؟ سرنوشت طبيعت ايران و زيستمندان بي پناه آن چه خواهد شد؟براي
يكي از گونه هاي حيات وحش ايران، يوزپلنگ آسيايي، با بودجه برنامه محيط
زيست سازمان  ملل، دفتر و دستك گسترده اي راه افتاده است تا از انقراض قريب
الوقوع آن جلوگيري كنند. چند وقت پيش كارشناسي به نام جورج.بي.شالر از طرف
سازمان ملل به ايران آمد تا از وضعيت پروژه حفاظت از يوز ايراني گزارشي
تهيه كند. دو فراز قابل توجه گزارش او، يكي اين است كه در ايران اساسا
كارشناسي كه بتواند رد يوز را شناسايي كرده و به تعقيب او بپردازد، وجود
ندارد و ديگر اينكه … اساسا در ايران اراده جدي براي حفظ يوز ديده نمي
شود. وقتي كه اين اراده حتي براي حيواني كه پروژه بسيار متمول! و حامي
بسيار قدرتمندي همچون سازمان ملل را در كنار خود دارد، به چشم نمي خورد، چه
انتظاري داريم براي حفاظت از گونه هاي ديگري كه جز خداي خود پناهي ندارند؟
چرا بايد وضعيت حفاظت از زيستگاه هاي طبيعي در ايران حتي از بسياري
كشورهاي آفريقايي و آسيايي بدتر باشد …